BEROEPEN en hun jubilea 

Bij de sluiting van een slagerswinkel:   
De slager leert het vak van het vlees   

De slager leert zijn vak van het vlees 
De handen van de bakker het zijne van het deeg   
 
We zijn wat onze handen raken 
We proeven waar onze ogen zijn geweest 
We verkopen waarvan we hebben geleefd   
 
Van de plaatsen waar we leven 
leren we het meest 
als we er langer zijn geweest   
 
Daarom: de slager leert het vak van het vlees    

Gedicht bij het einde van de ambtstermijn   
De wethouder 
  
Wat is het hart van het vak 
van het wethouderschap?    

Het herkenbaar politiek werken 
in een collegiaal College?
    
Het ambtenaren aansturen 
zonder zelf aan het uitvoeren te slaan?    

Het ’dingen voor de mensen’ realiseren 
zonder zelf altijd vooraan te staan?    

Of is het hart van het vak het 
door de regels heen kijken 
om de burger nog te zien staan?    

Het is zeker een moedig vak, dat wethouderschap 
je dienstbaar maken door in de wind te gaan staan   

Van vader op zoon: bij de overdracht van de onderneming   
De verzekeraar   

Kijk door de lange tijd 
naar de verzekerbaarheid 
Zie alles wat weerloos 
en toch van waarde is 
Bereken de kansen op ongeluk 
maar blijf geloven in klein en groot geluk 
En zie altijd de mens door de cijfers heen 
Het hier en nu door de wervelingen 
van de wereld heen   

En bouw dan stap voor stap aan je bedrijf 
Stappen die starten bij je aanwezigheid 
Geef alles tijd binnen je bedrijf 
Wees kind aan huis bij je klanten 
maar wees ook genoeg thuis 
Er zijn is het halve verhaal 
Er op het goede moment zijn 
het andere verhaal

Gedicht voor de vrijwilliger, de amateur   
De amateur                                                                                     

De amateur is een variant op het genus mens 
Het kent hoofd, lichaam, armen, benen 
En wil ook wel zo een beetje bewegen 
Gemiddeld kent het wellicht 
wat minder haren dan gebruikelijk 
en ook fysiek zijn ze wat, uh, 
minder rekkelijk. Ze dragen bovendien 
bovengemiddeld vaak een trui 
Je zou denken, hij of zij 
is niet helemaal bij maar zo denken is lui   

Want de amateur heeft ook iets 
dat geen ander mens zo kent: 
Hij en zij doen dingen om niet 
maar nooit voor niets 
Altijd gemotiveerd 
wordt er elke dag zo veel geleerd.   

In enkelvoud soms onbeholpen 
zijn ze samen niet te kloppen. Echt: 
samen zijn ze een perpetuum mobilé 
Ze zetten ons eeuwig 
en doorgaans gratis 
in beweging 
Zorgen altijd voor beleving   

Waarom? Soms geen idee 
Maar zonder hem of haar 
maakten en maken we 
maar bar weinig klaar 
Zonder de amateur geen sport, 
geen zang geen vereniging van belang 
Zonder de amateur geen muziek 
Zonder de amateur geen publiek 
Zonder de amateur geen gedicht 
Zonder de amateur dooft het licht

Afscheidsgedicht voor een dichteres, deels met haar eigen woorden 
De dichteres 

Gedichten die teer en toch 
krachtig landen   

Pennestreken die zowel stilte 
als beweging in hun lijnen leggen   

Een zoekend en laat gevonden 
schitterend talent 
dat in precies geplaatste 
haiku 
hoeveelheden 
de lezer wijzen 
waar zij zelf naar zocht:  

            je moet je bukken 
           om de woorden op te rapen 
           die de zee fluistert   

Aan ons nu het luisteren 
en naar de kern toe 
schrappen 
wat blijft als je 
verder vaart   

Ze is een van die mensen 
die er altijd is geweest 
Ze doet ons:   

           luisteren naar stilte 
           luisteren naar woorden en naar 
           stilte daartussen   

Zij was, zij is: 
Inez Meter  

Gedicht bij het afscheid van iemand die alleen bleef   
Gedicht bij een verdwenen man                                                                        

Dit is een gedicht 
bij een verdwenen man 
Toen de dood hem kwam halen 
restte weinig meer dan 
zijn naam, geboortedatum 
en laatste baan, plus 
de herinnering aan een huisgenoot 
het geluid van housemuziek 
de geur van een joint 
de liefde voor zijn honden 
de kat 
Dat was wat hij had 
De som van wat we kunnen delen 
naast zijn naam   

Laten we niet met teveel woorden 
om de waarheid draaien: 
wat een eenzaamheid 
om zo vandaag in heen te gaan 
Wie leeft er om alleen te zijn 
Wat geeft dan leven zin? 
Zijn ouders gaven Ron zijn naam 
Wie herhalen nu zijn naam?   

Wij 
Want wij staan hier nu 
om in onze gedachten
  - te weinig om vast te houden 
teveel om los te laten - 
Ron toch even aan te raken 
en bij zijn stille bestaan 
nog even te waken 
voordat wij hem nu 
in alle vergankelijkheid 
langzaam gaan loslaten 
na het noemen van zijn naam   

Dag Ronald XX XXX 
Geboren 16 juni 196X 
Dag Ron  

Gedicht voor een psycholoog, adviseur of auditor   
De psycholoog   
Verhalen worden hem vaak verteld 
Soms open, soms in vertrouwen 
Soms over succes, vaak over falen 
De ander een schurk, zijzelf de held   

Een mens bestaat uit lagen van verhalen 
Soms gekend, vaak verborgen 
Soms gestuurd, soms uit controle 
Arme man die er de waarheid uit moet halen   

Mensen spreken in symbolen en in talen 
Soms verstaanbaar, soms chaotisch 
Soms vertaalbaar, vaak Babylonisch 
Wat is de toon in de taal van de verhalen?   

Verhalen worden hem vaak verteld 
Hij luistert en schrijf op wat hem niet wordt verteld